Altan sinsi hesaplarıyla Nuri'ye yaklaşır. Fakat kader Altan ve Nuri'nin başını hep tehlikeli maceralara sürükler. Her şeyin çok güzel olacağını zanneden ikilimiz beraber ağlar, beraber güler.
⌘K
Replik ara
⌘K
↑ Önceki sayfa için yukarı kaydır
öncesi yükleniyor...
- > Ya gel bir kafamızı dağıtırız ya. - Bırak gideyim Altan ben.
Gel hadi be, hepsi arkadaş. Gel ya. Ya gel Baba be!
Orhan, bak abim. Erdo! Abimi gördün mü? Getireceğim oraya.
- Tevfik! Bak, abim! - Reklam etme oğlum.
Tamam be abi, canımız ciğerimiz bunlar be. Suat! Baba ne haber?
- >Nasılsın, nerelerdesin? - Eyvallah. Bak abim.
- > Öyle mi? Çok memnun oldum. - Ben memnun olmadım.
Efendim?
Ya cinstir biraz abim, idare et. Espri makinesi.
Sevmedim burayı, gidelim.
Tamam be abi, 2 dakika bir şeyler içip kaçacağız.
Tuncay! Bir baksana bize. Ne içiyoruz abi?
- > Hiç bir şey. - Olur mu abi? Bir şey içmeden ya.
Tuncay, bir baksana! Misafirimiz var. - Tuncay, baksana ya.