Altan sinsi hesaplarıyla Nuri'ye yaklaşır. Fakat kader Altan ve Nuri'nin başını hep tehlikeli maceralara sürükler. Her şeyin çok güzel olacağını zanneden ikilimiz beraber ağlar, beraber güler.
⌘K
Replik ara
⌘K
↑ Önceki sayfa için yukarı kaydır
öncesi yükleniyor...
Nuri: Bilemiyorum. - Nasıl bilemiyorsun ya?
Altan: Hem Tolga'nın adamları arıyordur.
Polis de kesin takılmıştır peşimize Allah belamı versin bak.
Bana bak şaka maka geldik İstanbul'a ha ne yapacağız?
- Bilemiyorum. - Nasıl bilemiyorsun ya?
Bir şeyi de bil Allah aşkına ya.
Gitmeyelim bence oğlum valla.
Bilemiyorum Altan.
Bak bunun Tolgası var, Polisi var, bilmemnesi var.