Altan sinsi hesaplarıyla Nuri'ye yaklaşır. Fakat kader Altan ve Nuri'nin başını hep tehlikeli maceralara sürükler. Her şeyin çok güzel olacağını zanneden ikilimiz beraber ağlar, beraber güler.
⌘K
Replik ara
⌘K
↑ Önceki sayfa için yukarı kaydır
öncesi yükleniyor...
- > Bir de kavga ettik en son. Son görüşümüzmüş meğer.
[KAPININ KİLİDİ AÇILIR] Girsene abi.
- Ayla yok mu? - Uyuyordur şimdi o, otur biraz. Ayla?
Ne oluyor burada, Altan? Sonunda evin yolunu buldun galiba?
- Hoş geldin Nuri abi. - Ne haber Ayla?
- Babam ölmüş kızım. - Yeni mi öğrendin? Çok üzülmüşsündür.
Allah Allah. Üzüldük tabii.
- Neredesin sen? - Çalışıyoruz yavrucuğum.
Ne o paket Altan?
Ohoo! Sen Bodrum'a akupunktur yapmaya gittik zannediyorsun galiba.
İş yapıyoruz iş.
Bu paralar bizim Ayla.
Nereden buldun bu paraları? Çaldın mı ulan yoksa yine?
Allah Allah, ne çalması ya? İş yapıyoruz dedik. Açıyorum Barı.